Sawwadiekahn,

We zijn weer online. Woensdag hebben we een hele dag op motors rondgereden, supergaaf. Het zijn meer uitvergrootte scooters, maar toch snel dat die dingen willen. Een wheely ging net niet, maar we hebben wel lol gehad. Bob en Annie on tour om zo maar te zeggen, compleet met pothelm. Die van Henk was, zoals bij bijna alles hier, te klein dus die zat meer als een ei dan als een helm maar goed, veilig leek het in ieder geval.

We hebben hotsprings bezocht aan de zuidkant van de stad. 's Middags zijn we op weg gegaan naar Doi Suthep. Deze Wat ligt buiten de stad op een berg. We wilden daarna nog hoger, maar omdat het al vrij laat was, was het op de berg vrij frisjes en met een korte broek en t-shirt leek ons niet verstandig. Zeker niet dat het zou betekenen dat w in het donker naar beneden zouden moeten, er veel haarspeldbochten waren en er geen stratlantaarns waren.

Donderdag 17 december kwam onze bolide voorrijden die we de dag ervoor hadden geboekt. Op naar Pai en Mae Hong Son. Onderweg naar Pai kwamen we bij een nationaal park met een waterval. Daar zijn we naar toe gelopen en hebben we genoten van de natuur. Daarna zijn we verder gereden en al klimmend met onze 1.5 Honda City ZX richting Pai gegaan. We kwamen om ongeveer half 4 aan en hadden direct een leuk optrekje gevonden. Bamboe hutjes met uitzicht op de rivier de Pai. Erg leuk. We hebben daar lekker gewandeld tot het donker werd en hebben het toen 's nachts voor het eerst koud gehad!!

Dag erna zijn we doorgereden naar Mae Hong Son. Onderweg een paar keer eruit geweest voor het uitzicht en om uit te rusten van de vele bochten en steile klimmen die we moesten maken met de auto. De weg was soms net een achtbaan maar wel erg mooi.

Net na de middag kwamen we in Mae Hong Son, een slaperig dorp midden in de bergen. Rustig, lieflijk, prachtig. Dat zijn de enige woorden die Mae Hong Son kunnen omschrijven. Een supermooie Wat aan een meer waar ze vroeger de olifanten wasten, junglegeluiden overal, amper verkeer en heel relaxte mensen. Prachtig. Ook hier hadden we weer een lief bamboehutje. De eigenaresse was bang dat ie te klein was, maar wij waren meer dan tevreden.

Zaterdag hebben we na eerst heerlijk uitgeslapen te hebben de Wat van binnen bekeken. Zo mooi de buitenkant was, zo lelijk was het interieur. Buddha's met flikkerlichtjes, kermisspelletjes leek het wel. het leek net een speelhal in Appelscha. Best bijzonder om dat te zien. 's Middags zijn we met de auto naar een dorpje gereden en zijn verder gewandeld naar een Karen-dorp. In dit dorp wonen de wereldberoemde longnecks. Vrouwen met bronzen ringen om de hals. Bijzonder om te zien hoe ze daar leven. We verwachtten een massa-toeristisch iets, maar ondanks dat ze leven van de verkoop aan toeristen, kreeg je toch nog een goede indruk van hoe ze leven. De bronzen ringen van de vrouwen wegen tot zo'n 5 kilo. We hebben ringen van 3 kilo opgetild en dat vonden we al bewonderenswaardig. De vrouwen weven sjaals, de mannen doen houtsnijwerk en dat word dan weer verkocht. Wat ons verbaasde was dat er ook jonge meisjes zijn die ervoor kiezen om ook die ringen te dragen. Naast ringen om de hals droegen de vrouwen ook ringen om de enkels en boven de kuiten. Daarnaast waren er vrouwen die geen halsringen droegen maar hele grote oorringen van zo'n 5 cm doorsnee in hun oorlellen hadden, waardoor die enorm groot waren. Ze pruimden bijna allemaal tabak, een bijzondere ervaring! (Foto's volgen nog!!!!)

Gelukkig was het 's avonds weer walking street (wat zouden we zonder moeten) en eksterBetsie was weer super gelukkig!!!

Vandaag in alle vroegte opgestaan, want vandaag wilden we in 1ruk terug naar Chiang Mai. Om 8.30 uur zijn we begonnen aan het laatste deel van onze 1864 bochten. De trip ging voorspoedig en al na een paar uurtjes waren we uit de bergen en was, hoewel nog wel bochtig de weg vlak. En nu zijn we weer terug in Chiang Mai, weer op ons eigen vertrouwde stekkie Baan Lansa. Ze waren blij dat we terugwaren want het waren allemaal big smiles. Hier blijven we nog tot dinsdag. Woensdagochtend vroeg zakken we met de trein af naar het zuiden. Waarschijnlijk eerst Lampang, daarna Ayutthaya en daarna nog een paar dagen strand.

Nu we hier wat langer zijn leren we ook wat meer van het leven hier. Vooral in het noorden waren enorm veel zwerfhonden. Niet zoals wij ze kennen, maar wel zonder baasje, gewoon buiten. Erg lief en rustig. Ze worden hier gewoon geaccepteerd en mogen overal komen. Niet vreemd eigenlijk als je bedenkt dat men hier in reincarnatie gelooft en dat een mens ook als hond of kat terug kan komen. Hier in Chiang Mai mag je bij ons in de straat op de ene dag aan de linkerkant van de weg parkeren, de volgende dag rechts. Dat wisselt iedere dag. Zo heeft het verkeer niet altijd van dezelfde kant last van geparkeerde auto's en motoren. Wat ons opvalt is dat het hier leven en laten leven is. Iedereen wordt geaccepteerd en gerespecteerd. Men is niet opdringerig, ontzettend vriendelijk en, wat wij niet zo verwachtten, alles is erg hygienisch. Zelfs openbare toiletten langs de weg zijn om door een ringetje te halen.En de Thai zijn niethebberig. Ze zetten ons niet af en willen wel achter je aan lopenom toch vooral die ene baht terug te geven. De charme van dit land bevalt ons telkens meer!!

We zagennet dat het roetkald is thuis. Nou om jullieeven lekker op te warmen, het is hier 35 graden!! Wij komen nog lang niet thuis en AA als we welthuis komen, kachel op superheet zetten bliksems, want kou kunnen we echt niet aan!!

Sawwadie kahn en tot later!!

(foto's volgen binnenkort)