Vanochtend staat het wekkertje al vroeg (5.25 uur) want we gaan dolfijnen spotten!! Gisteravond gaf Putu aan dat de zee nogal ruw was en als dat vanochtend ook zo was dat we dan de zee niet op zouden gaan. Gelukkig worden we niet voor niks zo vroeg wakker en we gaan met Komang op de scooters naar de boot. Ze zet ons af bij het huis van de ouders van Putu. Dat is wel even wat anders dan waar Putu en Komang wonen. Een eenvoudig huisje met een dak van golfplaten, onverhard, kippen en honden die overal rondlopen, tja dat is wel even wennen. Komang heeft al verteld dat Putu 5 broers en een zus heeft en dus een grote familie heeft.

Putu komt er al aan met zijn bootje, een prahu genaamd. Dit is een traditionele Balinese boot. De boot is zo smal als een kano maar heeft twee grote armen op de zijkant van bamboe. Daardoor heeft het wel iets weg van een catamaran. Een enorme motor a la staafmixer maakt het plaatje compleet. Al snel is de zee vol met deze bootjes en kiezen we het volle sop. Nadat we ruim 2 kilometer uit de kust zijn begint het feest met de dolfijnen. Het is een klein soort, Khi-khi’s genaamd. Zodra een groepje dolfijnen zichtbaar is gaan de bootjes allemaal dezelfde kant op. Het is een prachtig gezicht. Ze zwemmen tussen de bootjes door, springen, duikelen en zijn weer weg. Het is net alsof ze ons voor de gek houden. Overal hoor je ooh en aah, hoor je motortjes optrekken want wie het eerste er is, heeft natuurlijk het mooiste zicht. Het is erg grappig maar erg vredig is het natuurlijk niet.

Na ruim 2 uur varen we rustig terug, we hebben onze voetjes in het warme zeewater, de zon schijnt heerlijk en hebben zo mooi zicht op Bali. Als we terug zijn heeft Komang weer een lekker ontbijt van wentelteefjes, honing en Balinese koffie klaar staan. Heerlijk…

Na het ontbijt gaan we op de scooter richting Singaraja en vanuit Singaraja gaan we de bergen in. Eerst nemen we een kijkje bij de GitGit-waterval. Bij Wanagiri nemen we een Bakso Ayam (kippensoep) en tuffen we door naar Puru Ulun Danu. Dit is een tempel die gebouwd is aan de oevers van het Bratanmeer. Het Bratanmeer ligt in een oorspronkelijke vulkanische krater. Doordat het Bratanmeer op ongeveer 1300 m ligt is het er lekker en de weg er naartoe was soms bijna koud. De terugweg nemen we een andere route over een klein weggetje. Het gaat voorspoedig totdat de onderhoudsdienst zijn werk niet op tijd heeft opgepakt. De weg is enorm slecht en is meer rots en stenen dan daadwerkelijk asfalt. Met de remmen volledig ingeknepen en met de voetjes naast de scooter komen we een heel eind, maar spannend is het wel. We zijn zo vermoeid van de rit, dat we na het heerlijke eten van Komang al om 20.30 uur in ons bedje liggen…