De laatste dag van het jaar. We slapen ’s nachts nog steeds slecht, maar dat mag de pret niet drukken. Het is 's nachts heerlijk buiten :) . We gaan vroeg op pad richting Puru Gulang Kawi, Puru Tirta Empul en wat al nog meer. We willen niet langs de grote weg, dus gaan we via binnenweggetjes. De omgeving is werkelijk adembenemend. Alles is groen en bloeit, we komen langs veel rijstvelden waar boertjes aan het werk zijn, rijst ligt te drogen aan de kant van de weg, vrouwen lopen langs de kant van de weg met manden op hun hoofd en iedereen lacht even vriendelijk. Uiteraard is het hopeloos lastig om te vinden wat we zoeken want bewegwijzering is er niet. Uiteindelijk komen we, na minimaal 10 kilometer omrijden, bij Puru Gulang Kawi aan. We verwachten de koningsgraven te zien die de reisgids ons belooft, maar los van een tempel, en een badhuis voor de locals vinden weinig koningsgraf. Toch maar even verder rijden. Wat we willen vinden krijgen we niet te zien, maar we komen wel een erg schunnig verbodsbord tegen. (de foto plaatsen we nog). Toen op naar Puru Tirta Empul, een van de belangrijkste bedevaartsoorden van Bali. We rijden weer wat doelloos rond en uiteindelijk moeten we tanken. We kunnen geen tankstation vinden en vragen twee meisjes. Die brengen ons er naartoe. We staan er nog geen 100 m vanaf. Het tankstation is niet meer dan 5 jerrycans met benzine die met een litermaat in de scooter wordt gegoten. Bij Puru Tirta Empul is het een drukte van belang. Als wij aankomen start er net een processie. Met veel offerrandes, muziek en een grote stoet wordt een soort draak/demon weggedragen. Bij Puru Tirta Empul kunnen mensen zich baden met heilig water uit een bron die daar ontspringt. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt door de Balinezen. Wij als toeristen mogen toekijken. Dan begint het te regenen en zoeken we een schuilplekje, maar het is al snel weer droog. We hebben nog steeds de ‘koningsgraven’ niet gevonden en eigenlijk willen we die niet missen, dus we zoeken verder! Na een lunch bij een warung rijden we er min of meer tegen aan. Parkeren, ons door de verkopers heen worstelen 500 treden naar beneden (misschien waren het er maar 300 maar ach) en dan kunnen we ze gaan bewonderen. 7 meter hoge ‘graven’ eigenlijk zijn het herdenkingsmonumenten in een nauw dal, omsloten door allemaal jungle. Het is er prachtig, maar we hebben nog niet echt kans gehad om ze te bekijken of het begint te regenen. Maar even schuilen…Anderhalf uur later zitten we er nog, en het regent nog geen spatje minder dan anderhalf uur daarvoor. Geen paraplu (heb je ook zo weinig aan op een scooter), geen poncho (dom,dom) en het ziet er niet naar uit dat het droog wordt. Dan maar dapper zijn en in de regen terug. We wilden toch zelf zo’n regenseizoen meemaken?? Dus zo snel als we kunnen een 500 traptreden weer omhoog en op naar de scooters, snel de helm op en racen maar. We rijden de normale route terug, want dat is 13 kilometer. Met zo’n 40 km per uur wordt je toch al snel heel nat. Gelukkig is de regen iets minder koud dan in Nederland, om van de temperatuur maar te zwijgen. Als twee verzopen katten komen we aan bij ons hotel, we krijgen de kleren maar amper uit. Snel onder de douche en droge kleren aan. Een uurtje later is het droog. Als goedmakertje gaan we naar een spa waar we een heerlijke balineze massage krijgen en Henk een spicescrub krijgt en ik een lekkere honingscrub. Heerlijk, heerlijk, eerst een uur masseren met honing, daarna lekker scrubben en tot slot thee met fruit in een lekker warm bad vol met bloemblaadjes. Het is al na 22.00 uur als we in een restaurantje genieten van weer een voortreffelijke Indonesische maaltijd. Morgen gaan we naar Kalibukbuk bij Lovina Beach. Ubud was geweldig en we hadden best nog wat langer willen blijven, maar het is net oars.

Voor jullie is het waarschijnlijk nog wat vroeg maar voor ons is het over een kwartiertje al 2012. We willen jullie dan ook een fantastisch Nieuwjaar toewensen. We gaan nu genieten van het mooie vuurwerk, toedels!

Groetjes,

Henk en Bettina