Lailatov,

Weer een dag voorbij en wat voor dag. Superspannend. Gisteravond dus dat verjaardagsfeestje. Daarna gezellig rummycub doen met twee Israeliers en een pool. Gezellig en zo leerde je elkaar ook wat kennen.

Vanmorgen naar Mount Arbel waar we wilden wandelen. Leuke route uitgezocht, drie uurtjes, goed te doen dus. Aan het begin van de route stond al dat het alleen voor geoefende bergwandelaars was en ze hadden ons al verteld dat het hier en daar echt klim en afdaalwerk zou zijn. Maar....wij zijn (nou ja ik dan) ben jong en had goede bergschoenen aan en ook die oudjes van mij waren redelijk goed voorzien. Volgens mem hadden we wel genoeg aan twee halve literflesjes. Maar gelukkig kon ik haar overhalen om die twee toch te verruilen voor twee flessen van 1 1/2 liter. Op pad dus maar. Eerst rustigom hoog naar een uitzichtpunt waar we over het meer van Galilea heen konden kijken. Nu het voorjaar is, zijn alle heuvels groen en bloeien er gele bloemen. Een schitterend gezicht. De Arbel is nu net een alpenweide uit Oostenrijk: margrieten, klaprozen, leeuwebekjes, hyacinthen, grassen, granen. Het is prachtig. Vervolgens beginnen we met de eerste afdaling. Smalle paadjes met veel stenen, maar goed te doen. Gelukkig hebben we alledrie geen last van hoogtevrees, want dan was het minder leuk geweest denk ik. Het uitzicht is schitterend, de berg is net een groot bos bloemen, het is lekker warm....kortom perfect. We volgen de zwarte routen en moeten dat een behoorlijk eind volgen. Maar ....we komen veel te vroeg bij rood uit. Verkeerde weg gevolgd uiteraard. Nou, dan maar in tegenovergestelde richting, het zal wel goed zijn. Dit betekent nu dat we een stijle rotswand moeten afdalen. Met van die kleine ijzeren beugeltjes, grip zoekend op stenen dalen we zo'n 100 meter bij een loodrechte rotswand naar beneden. Jaaahhhh....ook de oudjes!!!! (volgens heit konden we ons beneden aan de rotswand laten bijverzekeren). Het was spannend, maar superleuk om te doen! Toen waren we gelukkig op een veiliger paadje en liepen we onder bij de klif langs. Halverwege kwamen we nog een ruine tegen van een oud kasteel dat tegen de klif gebouwd was dus daar ook weer naartoe geklauterd. Het werd inmiddels al aardig warm en onze beide flessen waren inmiddels half leeg. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben het gehaald, het was retezwaar maar ook keigaaf en een echte overwinning. Want de Frankrijkgangers kennen ze vast wel die loodrechte wanden: nou dat was het waar wij naar beneden en omhoog geklauterd zijn tussen spleetjes door: het was super!! Qua kalorietjes kon daar geen zumbamarathon tegenop hoor!!

Daarna naar Nazareth. Na deze inspanning hadden wij wel wat Shoarma verdiend vonddn we zelf. Hmmm....heerlijk!! Daarna nog naar de kerk van de proclamatie geweest en nog wat rond gehangen. Het oude centrum is best mooi, maar verder is er weinig romantiek in Nazareth te vinden. Het is gewoon een grote drukke stad. Wat al die toeristen er eigenlijk zoeken weet ik niet, want de kerk is gewoon op een mooi uitziende grot gebouwd. Zal vast van Maria zijn geweest was de gedachte.....tja...als je het wilt geloven is dat natuurlijk ook zo.

Daarna hebben we weer heerlijk gezwommen in het meer en daar van de ondergaande zon genoten.

Morgen gaan we weer leuke dingen doen, naar Banias, Tel dan en Zefat. Hoe en wat daar precies is weet ik niet, maar als het half zo mooi was als vandaag, dan doe ik het ervoor.

Mazzeltov (oftewel veel geluk)

moi!!